Keepen
Ook al ben ik niet zo goed met woorden en in woorden vinden die ik voel, moet ik toch opschrijven wat ik nu voel.
Ik weet het niet meer. Ik ben gisteren naar een voetbal wedstrijd gaan kijken van mijn eigen voetbalteam. Opeens op een moment van de wedstrijd kon ik er niet meer tegen. Dat moment was dat onze keeper de bal pakte op een andere manier dan ik in mijn hoofd had en dat ik ineens heel erg hoopte dat ik daar stond en de bal zo te pakken hoe ik dacht. Een mooie duik om de bal voor de voeten van de spits weg te graaien. Toen besefte ik dat ik dat nooit meer kan doen. Dat ik nooit meer in het doel sta. Nooit meer in mijn doel, mijn gebied, op mijn lijn en met mijn bal. Want die bal is van mij als die in de buurt komt. Mijn hart doet zeer met het idee dat dat niet meer kan. Het duiken, het uitrekken om nog net de bal uit jouw doel te tikken om jouw team te helpen. Het werken, het uitgeput raken en het ervoor gaan. Het ongeremd en onnadenkend gaan voor die bal. Die bal is voor jouw. De spits die er alles aan doet om de bal in jouw doel te krijgen en dat je die bal dan met veel geweld pareert en daarmee jouw doel schoon houd. Het gevoel dat je krijgt als de bal op de stip, elf meter van jouw vandaan, ligt en dat alleen jij er nog voor kan zorgen dat de bal er niet in gaat. Jij hebt die macht. En dan lukt het, dat gevoel is zo mooi, dat je niet meer kan ophouden met stralen. Je dag en wedstrijd is dan perfect. En dan je team nog, die je een schouderklopje geeft. Je wordt gewaardeerd in je team. Dat is mijn sport en ik kan het nooit meer doen.
Ik heb geprobeerd mijn gevoel uit te leggen, maar het zit in mijn hart en ik heb veel moeite gehad om dat in woorden te beschrijven. Er zitten nog veel woorden in me die ik er niet uit krijg.
Als ik dit overlees wat ik nu geschreven heb krijg ik al tranen in mijn ogen, vooral bij de zin: 'dit is mijn sport en ik kan het nooit meer doen'.
Marieke
Marieke was keepster in het dames team van de v.v. Gramsbergen,
maar werd genoodzaakt om te stoppen v.w. een schouderblessure
(8 x uit de kom gegaan).Daar ze een sportopleiding volgt en geen
blessures meer kan hebben, heeft zij nog wel de eerzucht om
wat te willen betekenen voor haar club en nu gaat ze de jeugd-
keepstertjes trainen. Ze gaat uit van haar eigen ervaringen en de
Cd-rom's die ze via www.keepers.nl had besteld.
Veel succes toegewenst als keepstertrainer
Piet Schrijvers.
Alle brieven op een rijtje:
- Keepen
|
Over Piet
