|
Piet Vertelt: Columns |
|
| |
DE STRAFSCHOP |
|
| |
|
Daar op dit moment de strafschop, vooral in Nederland, nogal eens gemist wordt, is het denk ik wel eens leuk om deze materie van uit het oog van de keeper te bekijken. |
| |
|
Het stoppen van een strafschop is voor en keeper een heerlijk gevoel, zeker als het bij een stand van 0-0 of een 1-0 voorsprong is, eindelijk erkenning, waardering, bejubelt, door zowel de supporters als je medespelers.
Maar voordat het zover is, heb je jezelf al afgevraagd in welke hoek zal de strafschop geschoten worden, welke speler neemt de strafschop? Is het de specialist, is het een aanvaller of is het een verdediger.
Hierover zijn al talloze discussies geweest. A: De ene keeper gokt op een hoek, B: de ander neemt een vaste hoek, C: de derde laat het op zich afkomen, D: de vierde heeft er een studie van gemaakt en E: de vijfde heeft het boekje van Jan Reker (o.a. van Breukelen) en zo zijn er nog meer dingen die men denkt nodig te hebben cq te gebruiken bij het verdedigen van de strafschop.
|
| |
|
A: Het gokken op een hoek, betekent dat je een grote dosis van geluk nodig hebt om de bal te
Stoppen en je eigenlijk kansloos bent.
B: Een vaste hoek neemt, dit houdt in, dat de specialisten, die er veelal ook een studie van
gemaakt hebben, weten welke hoek je steeds neemt.
C: Het op je af laten komen is een zwakte bod van een keeper en ben je in 9 van de 10
gevallen kansloos
D: Er zijn aardig wat keepers die er een studie van hebben gemaakt en weten over het
algemeen wel in welke hoek de specialist de bal schiet, maar dit is geen 100% zekerheid.
E: Het boekje van Jan Reker. Daar staan veel namen en daarbij de hoeken van de
Specifieke strafschopnemers, dit las ik hier en daar wel eens van collega keepers
(o.a. Hans van Breukelen). Dit is ook een mogelijkheid, maar je zal dan erg alert moeten
wezen wie bij welke club de strafschoppen nemen en wie de 2e en 3e man is.
|
| |
Mijn zienswijze op de strafschop was als volgt: ik wist zo ongeveer wel wie de specialisten waren in het nemen van strafschoppen, zeker in Nederland, maar ook bij de topclubs in Europa (veel opgedaan via de TV). Daarom had ik een volgende stelregel: een rechtsbenige aanvallende speler schiet veelal in de rechterhoek van de keeper en een linksbenige aanvallende speler in de linkerhoek van de keeper. UITZONDERING hierop is nogal eens een verdedigende speler, deze wil veelal de bal plaatsen met de rechter binnenkant van de voet, in de linkerhoek van de keeper en dus met de linker binnenkant van de voet in de rechter hoek van de keeper. Dan is het natuurlijk ook van belang: de stand, welke moment van de wedstrijd (speeltijd), wat voor soort wedstrijd (vriendschappelijk, kompetitie, Europacup Beker enz. enz.).
Zelf ging ik er veelal vanuit rechtsbenige speler, rechter hoek en omgekeerd, of je moest het van tevoren al kunnen zien (noemen we getelefoneerd). Natuurlijk gaat het niet altijd op, dit heb ik zelf ondervonden in een UEFA wedstrijd met AJAX, tegen als ik het me nog goed herinner Nottingham Forrest, waarbij de linkerspits Robby Robson altijd dezelfde hoek nam, namelijk rechts van de keeper. Ik had dit op een video gezien, waarbij hij in 15 wedstrijden de strafschoppen had genomenzo'n 20 stuks en ze er allemaal inschoot op dezelfde manier. Dus je kan wel raden in welke hoek ik de bal verwachte en ook mijn stelregel, rechterbeen - rechterhoek hierbij precies paste. Maar deze keer veranderde Robson van gedachte en schoot hem lullig in mijn linkerhoek met de binnenkant en ging ik naar de verkeerde hoek.
Vanaf dat moment heb ik bij elke strafschop mijn eigen stelregen gehouden, maar wel geprobeerd langer te blijven wachten. Dit resulteerde, dat ik bij Ajax, volgens zeggen dik in de 80 strafschoppen heb gestopt.
|
| |
|
Zeker de laatste tijd worden er veel strafschoppen gemist op vooral cruciale momenten, denk maar eens aan de EK 2000, maar ook in b.v. de Amstel-cup en de grote toernooien als EUFA-cup, Champions-Leaque, noemt maar op.
Doordat de belangen van vandaag de dag er hoog zijn, want er gaat veel geld mee gemoeid, wordt de druk voor de strafschopnemer steeds hoger (natuurlijk ook voor de keeper) en hangt er steeds meer vanaf, zoals: plaatsing, volgende ronde, wel of geen finale enz.enz..
Hoewel je altijd hoort dat er wel op het nemen van strafschoppen getraind wordt, veelal alleen voor wedstrijden waar de kans groot is dat er strafschoppen aan te pas komen, zie je toch niet veel spelers meer, die elke dag, na een training nog een paar strafschoppen nemen. In mijn actieve periode gebeurde dat wel. Bij FC Twente was Epi Drost de specialist, maar bijna na elke training nam hij er een stuk of 10 - 15, welke hij steevast in zijn vaste hoek schoot en hoewel ik dat wist, waarbij ik probeerde niet te vroeg weg te gaan, maar op het juiste moment de hoek zocht, daar het voor mij ook training was d.m.v. te concentreren en mijn reactie snelle afzet te verbeteren. Bij Ajax hadden we Ruud Geels en later Ray Clark, die de specialisten waren, ook zij namen veelal 1 of 2 keer in de week wat strafschoppen. Later bij Pec Zwolle'82 hadden we Klaas Drost en Kees van Kooten. Eerst genoemde bestede ook aandacht aan de strafschoppen, terwijl Kees van Kooten het eigenlijk niet deed en op routine de strafschoppen nam. Leuk detail was, dat ik dat wist en in mijn laatste seizoen met Ajax een strafschop pakte van kees van Kooten, die toen net bij Pec Zwolle'82 speelde.
Ook specialisten missen wel eens een keer. Hoewel er niet specifiek meer echte specialisten rond lopen op de velden, kan ik er toch nog wel wat noemen: reeds genoemd, Ruud Geels Ray Clark, Epi Drost, Klaas Drost, Kees van Kooten, Willy van de Kuylen, Jan Kleinjan, Gerrie Muhren, elke club had wel één of twee specialisten. Ook tegenwoordig heeft elke club wel een lijstje met namen wie een strafschop kan nemen, maar dit wisselt nogal eens bij een club vanwege: blessure, roulatiesysteem, vorm van de dag enz. enz.. Of als de 1e specialist mist, nummer 2 aan de beurt is tot dat die weer een keer mist.
Het zal altijd speculeren zijn met de strafschoppen over wie hem moet nemen op dat moment. Veelal kijkt de coach de speler aan die voor bestemd is om de strafschop te nemen en als die ja knikt is er veelal geen vuiltje aan de lucht, anders wordt het wanneer die speler zich niet goed genoeg voelt om de strafschop te nemen, dan wordt het voor een coach veelal puzzelen.
Maar het blijft een leuk fenomeen in het voetbal en je kan of de roem of de hoon pakken.
Dit geld niet voor de keeper, die kan in principe alleen maar winnen bij een strafschop, omdat iedereen er van uit gaat, dat de bal er in gaat, wat betekent, dat een keeper in principe als hij de strafschop stopt alleen de roem krijgt en waar we het in begin over hadden, de erkenning.
tot de volgende keer,
met sportgroeten van,
Piet Schrijvers.
|
| |
|
| |
|
| |
|
|
|
Over Piet
